Hırs mı, Azim mi?

Yıllar önce yaptığım bir mülakatta genç bir adaya sordum:
“Hırslı mısın?”

Hiç düşünmeden cevap verdi:
“Hayır, azimliyim.”

Merak ettim.

“Peki, sence aradaki fark ne?” dedim.
Verdiği cevabı yıllar geçmesine rağmen unutmadım:

“Azim, kendi ayakların üzerinde yükselmektir.
Hırs ise bazen başkalarının sırtına basarak yükselmeye çalışmaktır.
Ben azimliyim; çünkü yükselmek için kimsenin sırtına basmak istemem.”

O gün mülakatı yapan bendim.

Ama sanırım o odadan bir şey öğrenerek çıkan da bendim. Çalışma hayatında yıllar geçtikçe bu sözün ne kadar anlamlı olduğunu daha iyi anladım.

Hırs, insana hedef gösterebilir.
Ama kontrol edilmediğinde insanı körleştirebilir.
Başarı uğruna dostlukları, ekip arkadaşlarını, değerleri ve hatta insanın kendi karakterini bile ikinci plana attırabilir.

Azim ise daha sessizdir.
Gösterişe ihtiyaç duymaz.

Düştüğünde yeniden kalkar.
Olmadığında bir daha dener.

Başkasının başarısını tehdit olarak görmez.
Kendi yoluna, kendi emeğine ve kendi gelişimine odaklanır.

İş hayatında elbette yükselmek isteyelim.
Daha iyi pozisyonlara gelelim, daha fazla sorumluluk alalım, başarılı olalım.

Ama bunu yaparken arkamızda ezilmiş insanlar değil,
birlikte büyüdüğümüz insanlar bırakalım.

Çünkü kariyer yalnızca ne kadar yükseldiğimizle değil,
nasıl yükseldiğimizle de ilgilidir.

Belki de asıl soru şudur:

Zirveye çıkmak mı önemli,
yoksa oraya çıkarken nasıl bir insan olarak kaldığımız mı?

Benim tercihim belli:
Hırstan önce azim. Başarıdan önce karakter.

Sizin tercihiniz hangisi: Hırs mı, azim mi?

Gökşin KONSOLOĞLU