Avrupa'da sağ kanat neden yükselişe geçiyor

On yıldan uzun bir süre önce AB'nin avro krizini ele alış biçimine karşıt olarak kurulan aşırı sağcı Almanya için Alternatif Parti (AfD), kendisi ve sağcı müttefikleri yurtdışında nüfuz kazanırken Avrupa vizyonunu yeniden şekillendiriyor.

Eylül ayında Saksonya-Anhalt'ta yapılan bölgesel seçimlerde tarihi bir zaferin ardından, ülke genelindeki anketlerde Almanya'nın en popüler partisi, on yılın sonundan önce ulusal düzeyde hükümete girmeye her zamankinden daha yakın görünüyor. 

Bu olasılık, kurulu düzene karşı bir kimliği, hem yurt içinde hem de yurt dışında potansiyel müttefiklere karşı güvenilir bir ortak olarak görünme ihtiyacıyla nasıl dengeleyeceği konusunda tartışmalara yol açıyor.

2013 yılında, avro bölgesinin ağır borçlu üyelerine yapılan kurtarma paketlerine duyulan öfke ortamında kurulan AfD, ortak para birimine karşı bir hareket olarak hayata başladı.

Daha sonra eleştirilerini Avrupa Birliği'nin kendisine de genişletmiş olsa da, en çok göçmenliğe karşıtlığıyla ivme kazandı; muhalifler ve iç istihbarat teşkilatı, bu çizginin Almanya'nın yakın geçmişini lekeleyen üstünlükçülük ve yabancı düşmanlığına tehlikeli derecede yaklaştığını söylüyor. 

AVRUPA GENELİNDE AŞIRI SAĞ İDEOLOJİ YER KAZANIYOR

AfD, aşırıcılık iddialarını reddediyor ve birçok üyesi, daha radikal sağcı görüşlerin giderek daha fazla kabul görmesinin ve Avrupa'nın başka yerlerinde benzer görüşlere sahip partilerin artan etkisinin, bloğu tamamen terk etmektense içeriden reforme etmeyi daha verimli hale getirdiğini savunuyor.

AfD'nin ulusal avukatı Sebastian Muenzenmaier, "İkinci Dünya Savaşı'nın sona ermesinden bu yana, vizyonumuz doğrultusunda AB'yi reforme etme olasılıkları hiç bu kadar iyi olmamıştı" dedi.

Ancak avrodan ayrılma hedefi - AfD'nin kurucularının ve ilk destekçilerinin birçoğu için değerli olan - ele alınması daha zor bir hedef olarak ortaya çıktı.

Partinin gençlik kanadı Generation Deutschland'ın 29 yaşındaki başkanı Jean-Pascal Hohm gibi genç üyeler, Avrupa konusunda sert tutumların AfD'nin federal iktidara giden en gerçekçi yolunu, yani Başbakan Friedrich Merz'in muhafazakar Hristiyan Demokratlar (CDU) ile olası işbirliğini zorlaştırabileceğini savunuyorlar; CDU şu anda herhangi bir ittifakı reddediyor. 

Geçen ay, AfD eş lideri Alice Weidel, Strasbourg'daki Avrupa Parlamentosu'nda Egemen Milletler Avrupası (ESN) grubundaki müttefikleriyle birlikte "Avrupa için Yeni Bir Anlaşma" üzerine bir strateji belgesi sundu.

Belge, vurguyu avro bölgesinden ve AB'den ayrılmaktan uzaklaştırarak, daha gevşek bir birlik kurmak için anlaşmaları yeniden müzakere etmeye odaklanıyor.

Örneğin, savunma harcamaları veya göçmenlik konusunda ortak politikaları reddeden üyeler için bir "vazgeçme" mekanizması ve bütçe kurallarının daha sıkı uygulanmasını öneriyor; bu da avroyu koruma olasılığını açık bırakıyor.

Makale, reform çabalarının başarısız olması durumunda Almanya'nın gelecekteki Avrupa yöneliminin referandumla belirleneceğini öne sürüyor.

AFD 'VATANLARIN AVRUPA'SI'NI UMUYOR

Weidel gazetecilere AfD ve ESN'nin "bir Avrupa birliği, vatanların Avrupa'sı"nı savunduğunu söyledi, ancak Almanya'nın avro bölgesinden veya AB'den ayrılmasını hala isteyip istemediği konusunda yorum yapmaktan kaçındı.

Muhalefetini bir kenara bırakarak, AfD, avro bölgesinde başka yerlerde başarı elde etmiş aşırı sağ partilerin zaten izlediği bir yolu takip edecektir.

• Fransa'nın Ulusal Cephesi uzun süre avrodan vazgeçmek için kampanya yürüttü, ancak Marine Le Pen yönetiminde yavaş yavaş bu talepten vazgeçti ve şimdi gelecek yılki cumhurbaşkanlığı seçimini kazanmaya en yakın aday konumunda.

• İtalya'da, Başbakan Giorgia Meloni'nin İtalya Kardeşleri, göreve geldiğinden beri avro karşıtı söylemlerini dizginleyerek hedeflerini AB içinden takip etmeyi tercih etti.

• Daha yakına bakacak olursak, AfD ile yakın bağları olan Avusturya'nın aşırı sağcı Özgürlük Partisi (FPOe), ulusal iktidar koalisyonlarında güç payı elde etme yolunda Avrupa karşıtı pozisyonlarının çoğundan vazgeçti.

Kassel Üniversitesi'nde siyaset bilimi profesörü olan Wolfgang Schroeder, "Avusturya, AfD için bir örnek teşkil ediyor" dedi.

Schroeder, "Bu anlamda, bu pozisyonlardan vazgeçmeleri muhtemelen sadece zaman meselesi" dedi ve bunun önemli bir direnişe yol açacağını düşünmediğini ekledi.

İHRACATA DAYALI ALMAN EKONOMİSİ AB ÜYELİĞİNDEN FAYDALANIYOR

Her halükarda, Almanya ekonomisi küresel pazarla o kadar iç içe geçmiş ve ihracata dayalı ki, AB'den veya avrodan ayrılmak bir felaket olurdu, dedi.

“Hitler'in 1933'te geliştirdiği gibi bir otarşi hareketi, tüm ulusal ekonominin çöküşünü riske atmaya istekli olunmadıkça, bu koşullar altında neredeyse imkansızdır.”

Hohm'un genç AfD'li meslektaşları da benzer bir argüman öne sürerek, Avrupa'nın değişen siyasi gerçeklerinin yanı sıra Çin'den gelen artan rekabet ve daha az güvenilir bir Amerika Birleşik Devletleri'nin, blokta daha az değil, daha fazla işbirliğini gerektirdiğini söylüyorlar.

Hohm, "Eğer ortak para birimini temelde iptal edip herkes kendi yoluna giderse, bu tamamen ütopik olur ve bize de büyük zarar verir" dedi.

"Genç Avrupalılar, milliyetlerine bakılmaksızın, kendilerini daha sık Avrupalı ​​olarak görüyorlar ve büyükbabalarının çatışmalarını sürdürmeye daha az istekliler."

Amaç

Partinin genelinde ise konu henüz çözüme kavuşmuş değil. Zira Hohm, Ağustos ayındaki bir kongrede şu metni içeren bir karar tasarısı sundu: 

“Alman Kuşağı Avrupa fikrine bağlıdır... Avrupa, ekonomik bir alandan, parasal birlikten ve Avrupa Birliği'nden daha fazlasıdır.”

Ancak karar tasarısı, ekonomik işbirliğinden ziyade ortak tarih ve mirası güçlendirmedeki AB rolünü vurgulayacak şekilde formüle edilmiş olmasına rağmen, yeterli desteği alamadığı için geri çekildi.

Hohm, "Euro meselesi beklediğimizden daha tartışmalı çıktı," dedi.

Reuters