Dünya genelinde obezite ilaçlarına ilgi artıyor.
Yeni bir çalışma, kilo kaybının ötesinde, çoğunun bir yıllık kullanımdan sonra yaşam kalitesini belirgin biçimde artırmadığını ortaya koyuyor.
Son bir yılda milyonlarca kişi Ozempic ve Mounjaro gibi kilo verme ilaçlarını kullandı; ancak yeni bir çalışma, yaşam tarzına yönelik faydaların tartıdaki rakamın ötesine çok da geçmeyebileceğini öne sürüyor.
Tıp dergisi The BMJ’de yayımlanan çalışma, yaklaşık 100 bin katılımcı ve 19 farklı ilacı içeren 262 klinik denemeyi inceledi.
Araştırmacılar, daha fazla kilo kaybının tutarlı biçimde daha yüksek yan etki ve tedaviyi bırakma oranlarıyla ilişkili olduğunu saptadı.
Çalışmanın yazarları, “Çoğu etkin madde yaşam kalitesini anlamlı ölçüde iyileştirmiyor ve çok azı kalp‑damar sağlığı açısından fayda gösteriyor” diye yazdı.
Denemelerde katılımcılar, sağlıkla ilişkili standart yaşam kalitesi anketlerini doldurdu. Araştırmacılar, bu skorların kilo verdirici ilaçlar kullanıldığında ne kadar değiştiğini yalnızca yaşam tarzı değişiklikleriyle karşılaştırdı ve başlıca tedavilerin genelinde yaşam kalitesinde klinik açıdan anlamlı bir iyileşme saptamadı.
İncelenen tüm tedaviler arasında, Mounjaro ve Zepbound’un etkin maddesi olan tirzepatid ile klinik kullanım için henüz onaylanmamış CagriSema, fazla kilolu yetişkinlerde vücut ağırlığını en fazla azaltan ilaçlar olarak öne çıktı.
Çalışmaya göre Ozempic ve Wegovy’de kullanılan deri altı semaglutid için, ölüm oranlarını ve büyük kalp‑damar olaylarını azaltmaya yönelik en güçlü kanıtlar bulunuyor.
Ancak hem tirzepatid hem de semaglutid, vücut yağının dışında kalan toplam ağırlık anlamına gelen yağsız vücut kütlesinde zararlı bir azalmayla da ilişkilendirildi.
Düşük yağsız kütle, düşme, kemik kırığı ve erken ölüm riskinin artmasıyla bağlantılı.
Çalışmanın yazarları, incelenen denemelerin çoğunda takip süresinin kısa olduğuna ve daha yeni ilaçların uzun vadeli etkilerini tam olarak anlayabilmek için ek araştırmalara ihtiyaç duyulduğuna dikkat çekti.
Çalışmaya dahil olmayan araştırmacılar ise yaşam kalitesine ilişkin bulguların özellikle dikkatli yorumlanması gerektiği uyarısında bulunuyor; çünkü bunun nasıl ölçüldüğü büyük farklılıklar gösterebiliyor.
Bu konuda Cambridge Üniversitesi’nden Marie Spreckley, “Yaşam kalitesi karmaşık bir kavram ve kişiden kişiye değişiyor. Standardize ölçümler değerli bilgiler sunsa da obeziteyle yaşayan insanlar için önemli olan tedavi deneyiminin tüm yönlerini yakalayamayabilir” diyor.
Obezite tedavisi yalnızca kilo vermekten ibaret değil
Obezite giderek karmaşık bir kronik hastalık olarak kabul ediliyor ve yazarlar, tedavinin başarısını yalnızca kilo kaybıyla ölçmenin hem fayda ve zararları aşırı basitleştirebileceği hem de hastalıkla ilgili damgalamayı pekiştirebileceği uyarısında bulunuyor.
“Bu çalışma, halihazırda bildiklerimizle örtüşüyor: Bazı ilaçlar önemli ölçüde kilo kaybına yol açıyor, ancak kilo vermek sağlığın her yönünün otomatik olarak iyileştiği anlamına gelmiyor” diyor çalışmaya katılmayan Tufts Üniversitesi’nden José M. Ordovás.
“Tartı hikâyenin sadece bir kısmını anlatır, tamamını değil” diye ekleyen Ordovás, obezitede başarının yalnızca verilen kilo üzerinden değil, sağlık durumu, işlevsellik ve yaşam kalitesiyle ölçülmesi gerektiğini vurguladı.
Euro News
